"ມີ​ເພງ​ຫຍັງ​ບໍ່ ທີ່​ເຮັດ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຄຶດ​ເຫັນ​ຂ້ອຍ?"​(ສຽງ)

(GMT+08:00) 2014-01-14 10:51:15     cri

ຊີວິດ​ຄົນ​ເຮົາ​ເໝືອນ​ດັ່ງ​ເສັ້ນທາງ​ທີ່​ຖອຍຫຼັງບໍ່​ໄດ້, ​ໃນ​ຊີວິດ​ຂອງ​ແຕ່ລະຄົນ ມັກ​ມີ​ບ່ອນ​ໃດ​ບ່ອນ​ໜຶ່ງ, ​ໄດ້​ເຊື່ອງ​ອາລົມ​ແລະ​ເລື່ອງ​ລາວ​ທີ່​ມີຄ່າ​ທີ່​ສຸດ​ໄວ້, ​ໃນ​ຊີວິດ​ທີ່​ຈືດຈາງ​ມື້​ແລ້ວ​ມື້​ເລົ່າ ກໍ່​ບໍ່​ເຄີຍ​ຄຶດ​​ເຖິງ​ສິ່ງ​ເຫຼົ່ານີ້, ​ແຕ່​ໃນ​ຍາມ​ໃດ​ຍາມ​ໜຶ່ງ, ຕົນ​ເອງ​ອາດ​ຈະ​ຫວນ​ຄືນຫຼັງ, ນິທານ​ແລະ​ອາລົມ​ເຫຼົ່ານີ້​ອາດ​ຈະ​ກາຍ​ເປັນອະດີດ​ມາ​ແຕ່​ດົນ​ແລ້ວ ​ແລະ​ສູນຫາຍ​ໄປ​ຕາມ​ການ​ເວລາ, ​ແຕ່​ພວກ​ເຮົາ​ກໍ່​ຍັງ​ຈື່���ຈຳ​ໃນ​ໃຈ​ຈົນ​ເທົ້າ​ໃດໆ, ນຶກ​ຂຶ້ນ​ມາ​ເທື່ອ​ໃດ, ມັນ​ກໍ່​​ເຮັດ​ໃຫ້​ເຮົາ​ຮູ້ສຶກ​ອົບ​ອຸ່ນ​ທີ່​ສຸດ.

​ເວລາ​ໄດ້​ພາ​ທຸກ​ສິ່ງ​ທຸກ​ຢ່າງ​ຫາຍ​ໄປ, ​ເຫຼືອ​ແຕ່​ສິ່ງ​ທີ່​ສວຍ​ງາມ​ທີ່​ສຸດ​​ໄວ້​ໃນ​ໃຈ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ, ​ເມື່ອ​ຄຶດ​ແບບ​ນີ້, ກໍ່​ຮູ້ສຶກ​ວ່າ, ສະບາຍ​ໃຈດີ…

​​ໃນ​ຍາມ​ຄ້ອຍ​ຄືນ, ດວງ​ຈັນ​ໂພ່​ຂຶ້ນ, ​ເບິ່ງ​ໂຄມ​ໄຟ​ທີ່​ຮຸ່ງ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ຍາມ​ລາຕີ, ວິ​ໄລ​ວັນ​ມັກ​ຄຶດ​ວ່າ, ຢູ່​ໃຕ້​ແສງ​ໄຟ​ເຫຼົ່ານີ້, ຈະ​ມີ​ເລື່ອງ​ຫຍັງ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ເນາະ? ມີ​ຄົນ​ຮ້ອງ​​ໄຫ້, ມີ​ຄົນ​ຫົວ, ມີ​ຄົນ​ເຕົ້າ​ໂຮມ​ກັນ, ມີ​ຄົນ​ພັດ​ພາກ​ຈາກ​ກັນ, ວັນ​ເວລາ​ຜ່ານ​ໄປ​ຄື​ນ້ຳ​ໄຫຼ, ປີ​ແລ້ວ​ປີ​ເລົ່າ, ​ເມື່ອ​ຫວນ​ຄືນ​ຄວາມຫຼັງ, ວັນ​ເວລາ​ທີ່​ຈືດຈາງ​ໄດ້​ລືມ​ໝົດ​ແລ້ວ, ຈື່​ແຕ່​ຄວາມສຸກຫຼືຄວາມທຸກ​ລະ​ທົມ​ຂົມ​ຂຶ້ນ​ເປັນ​ຕອນໆ, ສິ່ງ​ເຫຼົ່ານີ້, ອາດ​ຈະ​ແມ່ນ​ຂອງຂວັນ​ທີ່​ກາລະ​ເວລາ​ປະ​ໄວ້​ໃຫ້​ພວກ​ເຮົາ​ຕິ໋?

ວິ​ໄລ​ວັນ​ຢາກ​ແບ່ງປັນ​ເພງ​ຈີນ​ເພງ​ໜຶ່ງ​ກັບ​ເພື່ອນ​ທາງ​ອິນ​ເຕິ​ເນັດ, ຄື​​ເພງ "有没有一首歌,会让你想起我?" ​ແປ​ວ່າ "ມີ​ເພງ​ຫຍັງ​ບໍ່​ທີ່​ເຮັດ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຄຶດ​ເຫັນ​ຂ້ອຍ?" ​ເນື້ອ​ເພງ​ຂຽນ​ວ່າ:

​ໄຟ​ມອດ​ແລ້ວ, ດວງ​ຈັນ​ແມ່ນ​ດວງ​ຕາ​ທີ່​ຫງ່ວມ​ເຫງົາ, ຈ້ອງ​ມອງ​ເຮົາ​ຢ່າງ​ມິດ​ງຽບ, ນອນ​ຜູ້​ດຽວ, ຫຼັບຍາກ, ດົນ​ແລ້ວ​ບໍ່​ໄດ້​ເຫັນ​ໜ້າ​ກັນ, ​ເຈົ້າ​ກໍ່​ຍັງ​ຄ່ອຍ​ຢູ່​ບໍ່?

​ເຈົ້າ​ຍັງ​ຈື່​ໄດ້​ບໍ່? ​ເຈົ້າ​ເຄີຍ​ເວົ້າ​ວ່າ, ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ຢາກ​ຢູ່​ຜູ້​ດຽວ, ພວກ​ເຮົາ​ຕ່າງ​ກໍ່​ຢູ່​ໃນ​ເມືອງ​ນີ້, ​ເປັນ​ຫຍັງ​ບໍ່​ໄດ້​ພົບ​ກັນ​ອີກ, ມີ​ແຕ່​ຍ່າງ​ສວນ​ກັນ​ໄປ​ຄື​ກັບ​ຄົນ​ແປກ​ໜ້າ.

ດຽວ​ນີ້, ​ເຈົ້າ​ກໍ່​ແມ່ນ​ຜູ້​ທີ​ຄວາມຫຼັງ​ແລ້ວ, ​ເພງ​ທີ່​ຂ້ອຍ​ກຳລັງ​ຮ້ອງ​ດຽວ​ນີ້, ຖ້າວ່າ​ເຮົດ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຄຶດ​ເຫັນ​ຂ້ອຍ, ຖ້າ​ສິ່ງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ນັ້ນ ​ແມ່ນ​ຄວາມ​ຫງ່ວມ​ເຫງົາ, ຂ້ອຍ​ຢາກ​ຮູ້​ວ່າ, ຍ້ອນ​ຫຍັງ?

​ເພງ​ທີ່​ຂ້ອຍ​ກຳລັງ​ຮ້ອງ​ຢູ່​ນີ້, ກໍ່​ຕາງໜ້າ​ຂ້ອຍ ​ເວົ້າ​ນຳ​ເຈົ້າ​ວ່າ: ​ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ ວັນ​ເວລາ​ໄດ້​ຜ່ານ​ພົ້ນ​ໄປ​ຢ່າງ​ວ່ອງ​ໄວ, ພວກ​ເຮົາ​ກໍ່​ເຄີຍ​ຍ່າງ​ນຳ​ກັນ…